به سوی خدا

امسال تا الان توفیق زیارت از نزدیک ولی نعمتمان، امام رئوف، حضرت رضا نصیب نشده، فکر میکردم عتبات عالیات و کربلا که رفتم عطش زیارت این نور الهی امسال وجودم رو فرا نمیگیره ولی سخت تو اشتباه بودم؛ هرچی به آخر سال نزدیک میشم و مخصوصا این روزها که ایام شهادت حضرته خیلی دلم هوای حرم آقا رو کرده؛

این سال ها مشهد برا بعضی ها یاد آور الماس شرق ،سرزمین موج های آبی، پدیده شاندیز، هتل بین المللی قصر و...شده و به قول بنده خدایی بعضی سفرا شده تور سیاحتی مشهد که البته بخشی از اون برای تنوع به زیارت حضرت اختصاص پیدا کرده؛ ولی مشهد برا من یعنی حرم؛ یعنی صحن جامع و مسجد گوهر شاد؛ یعنی مضجع باصفای آقا؛یعنی رواق دار الولایه و دار الاجابه؛ یعنی نمازجماعت آیت الله مکارم و نوری همدانی و سبحانی و...؛یعنی شیخ بهایی؛ آیت الله نخودکی؛ شیخ جعفر مجتهدی و یعنی عشق کبوتری به حرم مولاش؛

حبیبم و سیدم اگرچه بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر از تو دورم اما تو خود شاهدی که کبوتردلم در این ساعات به سوی تو پرکشیده؛ ای کاش خودت این کبوتر را آب و دانی بدهی و از بارگاهت نرانی؛

امیدوارم عزیزایی که این روزها مهمان حرم باصفای آقا هستند همه مومنین و بنده حقیر رو هم از دعای خیرشون فراموش نکنن.

السلام علیک یا سیدی یا ابالحسن یا علی ابن موسی الرضا