گناه برای مومن مثل یک لباس عاریه و موقتی است. کسی که از کسی لباس قرض می گیرد با بی میلی این کار را می کند و به اجبار این کار را می کند. بعد می خواهد که کسی نفهمد که این لباس قرضی است تا آبرویش نرود و در اولین فرصت آن لباس را در می آورد بعد راحت می شود. پس ما از گناه بدمان می آید.

به نقل از حجت الاسلام فرح زاد-برنامه سمت خدا-۶/۳/۹۲

به بهانه ۹ بهمن، یازدهمین سالگرد ارتحال این عارف واصل