به سوی خدا

جمعه ای از هزاران جمعه ی بعد از غیبت آقا و مولایمان

از همان جمعه های اول بودند افرادی که برای ظهور حضرتش ندبه کردند

عده ای فقط طبق عادت ندبه کردند.

عده ای صرفا از سر زبان و نه از عمق وجود ظهورش را فریاد زدند.

عده ای عمری العجل العجل گفتند بی آنکه کوچکتین آمادگی در خود برای ظهور ایجاد کنند.

عده ای بر عهدی که با مولای خویش بستند ثابت قدم ماندند و با همین ثبات قدم از دنیا کوچ کردند.

...و عده ای اصلا تو باغ نبودند و انگار نه انگار که آل الله مظلوم  اند و ما هم زخم خورده غیبت و اضطرار ایشانیم.

و این یکی از آن جمعه هاست

خدایا؛ما جزء کدام دسته ایم؟؟؟!!!