به سوی خدا

شیخ صدوق در کتاب علل شرایع  برای خلیل الله بودن حضرت ابراهیم(ع) دلایلی می آورد؛

اول این که ابراهیم(ع) هیچ سائلی را رد نمی کرد و همیشه مهمان دار و سفره دار بود.

 دومین دلیل این است که از غیر خدا چیزی نمی خواست، نمونه اش هم زمانی که او را به آتش می انداختند، است. آنجا که جبرئیل از ایشان پرسید که حاجتی ندارید، حضرت ابراهیم(ع) پاسخ داد، حاجت بسیار دارم؛ اما از خدا می خواهم و او از همه آنچه در دلم است، خبر دارد.

سومین دلیل خلیل شدن ابراهیم، کثرت صلواتش بر محمد و آل محمد(ص) بود. انبیاء با توسل به اهل بیت جلو رفته اند.

همچنین در حدیثی از امام حسن عسگری وارد شده است:

انما اتخذ الله ابراهیم - علیه السلام - خلیلا لكثرة صلواته على محمد و اهل بیته صلواة الله علیهم اجمعین ؛
خداوند حضرت ابراهیم - علیه السلام - را خلیل خود انتخاب كرد؛ براى این كه او بر محمد - صلى الله علیه و آله - و خاندانش كه درود خدا بر آنان باد، زیاد صلوات مى فرستاد (منبع اینجا)