به سوی خدا

.......قبل از آیه 83 سوره قصص ، داستان قارون آمده است: قارون پسر عموی حضرت موسی و خواهر موسی نامزد قارون بود. او فرد مومنی بود و با حضرت موسی بود ولی بعد مال و ثروت زیادی بدست آورد و مغرور شد .ظرفیت او کم بود. او گفت که من خودم مال بدست آورده ام و به حضرت موسی زکات نداد. قارون هم به زن بدکاره ای پول داد تا به حضرت موسی تهمت بزند و بگوید که با من رابطه ی نامشروع داشته است. و در مقابل موسی ایستاد.(انسانهایی که ظرفیت ندارند وقتی به مال و ثروت می رسد طغیان می کند و خودشان را بی نیاز می دانند) حضرت موسی ناراحت شد. خدا فرمود که اختیار زمین در دست توست .موسی فرمان داد که زمین قارون و اموالش را فرو ببرد. انسان نباید ناامید باشد و باید به سوی خدا توبه کند ولی قارون این کار را نکرد و به موسی التماس کرد و گفت که من اشتباه کردم ولی حضرت موسی گفت: ای پسر لابی ،حرف نزن.( موسی و قارون از فرزندان لابی بودند)  وقتی قارون تا سینه به خاک فرو رفت،باز به موسی التماس کرد ولی فایده ای نداشت تا اینکه او به زمین فرورفت .

شب هنگام وقتی موسی می خواست با خدا صحبت کند ،خدا فرمود :ای پسر لابی، امشب با من صبحت نکن. چرا جواب بنده ی مرا ندادی ؟اگر قارون مرا این قدر صدا زده بود حتما جوب او را می دادم. زیرا خدا خیلی مهربان است. مهربانی خدا خیلی بیشتر از پیامبران است. در پایان داستان قارون خدا می فرماید :بهشتی که ما خلق کرده ایم مخصوص کسانی است که در روی زمین غرور و اراده ی فساد نداشته باشند. پس ما حتی نباید اراده ی علو و برتری در دل مان داشته باشیم .

امام صادق(ع) در هنگام تلاوت سوره قصص آیه 88  گریه می کردند و می فرمودند :با این آیه ریشه ی همه ی آمال ،آرزوها و غرورهای دنیا زده می شود. انسان تا غرورش را نشکند او را به بهشت نمی برند. یعنی این آیه شامل حال کسی می شود که حتی بخواهد با یک بند کفش به دیگری برتری پیدا کند. پس ما نباید با ماشین و لباس زیبا به کسی فخر بفروشیم. ما می توانیم لباس زیبا بپوشیم و ماشین زیبا داشته باشیم ولی نباید قصد تفاخر داشته باشیم. اگر کسی مدرک می گیرد که به دیگران پز بدهد این فرد زمین می خورد. حتی در مسائل عبادی هم نباید پُز داد .

حضرت امیر می فرماید: بدترین انسانها کسی است که خودش را از همه بهتر می داند. پس اگر کسی اراده ی برتری جویی داشته باشد در بهشتی به روی او بسته است. گاهی عده ای برای صله ی رحم می روند ولی چون برای فخر فروشی می روند این از قطع رحم بدتر است .قارون هم به دیگران تفاخر می کرد. گاهی عده ای خودشان را به تواضع می زنند که خدا از نیت آنها خبر دارد. بیشتر کارهای دنیا بخاطر تفاخر است. اکثرا می خواهند زندگی شان را به رخ همدیگر بکشند که این کار قارونی است.