اَحبّ اخوانى الى من اهدى الى عيوبى

                 محبـوبتـرين بـرادرانـم نزد من، كسـى است كه عيب هايـم را به من اهدا كنـد.
                                                                                  
 
این روایت معروفی است از حضرت امام ابا عبدالله جعفر بن محمد الصادق که در منابع مختلف از جمله کافی مرحوم کلینی،الاختصاص شیخ مفید،بحار علامه مجلسی و... با اختلاف خیلی جزئی در متن حدیث آمده است؛ امامی که در زادروز ولادتش هستیم و مفتخریم به پیروی از مکتبش.
 
فقط به یک نکته از این حدیث اشاره میکنم و آن اینکه هدیه دادن اشکالات دیگر چیست؟!
اگر به ویژگیهای هدیه دقت کنیم متوجه می شویم که ظاهر آراسته و جذب کننده ی آن برای هدیه گیرنده حتی در صورتی که ارزش مادی بسیار داشته باشد و نیز اهدای آن به بهترین شیوه ی ممکن از نکات ممتازی است که یک هدیه را نه تنها برای همه ی ما قابل پذیرش میکند بلکه ما را مشتقاق به دریافت آن می نماید.
 
دوستان بیایید با این دید و با پیروی  از دیدگاه این امام همام ضمن هدیه دادن عیوب و خطاهای خود به همدیگر در نهادینه کردن فرهنگ هدیه دادن اشتباهات در جامعه گامی موثر برداریم.
 
برای مطالعه بیشتر در خصوص انتقادگری و انتقاد پذیری در جامعه علوی به اینجا مراجعه کنید.
                                     کاش ما شیعه ی صادق بشویم